Dag 3 van onze trainingsstage zit erop. Met 3 zwemtrainingen, evenveel fietsritten en één pittige looptrainingen hebben Stefanie, Frederik en Jens dagelijks al een goed belegde sportboterham te verteren gekregen. In vergelijking met vorig jaar heb ik stevig gesnoeid in het aantal geplande zwemkilometers en in het loopvolume tijdens deze stage. De afgelopen maand hebben de atleten immers al een extraatje op vlak van lopen te verwerken gekregen en ons verblijf hier leent zich uitstekend tot het bijspijkeren van de fietsconditie. 
Met 2 rustige ritjes van ongeveer 2u zijn we dit weekend niet te gek begonnen. Vandaag (maandag) deden we net zoals vorig jaar een klim- en krachttraining op het lokale circuit met La Santa, Tinajo en Tiagua als uiterste punten: vier maal stevig klimmen op de buitenplaat van La Santa naar Tinajo gevolgd door twee minuten herstel en dan op de nieuw aangelegde weg naar Tiagua 4 herhalingen van een minuut kracht en een minuut heel soepel. 83,5km aan een gemiddelde van 29,4km/u, met 1050 hoogtemeters… Ondanks slechts een handvol fietstrainingen op de rollen sinds kerstmis – die trouwens nooit langer dan 70’ duurden – kan bibi toch nog wat met de fiets rijden.
In tegenstelling tot vorig jaar – toen ik dankzij een aantal testreeksen op de VUB een aantal kwaliteitstrainingen in de benen had – doe ik dit jaar niet alles mee en beperk ik me tot de fietstrainingen, de rustige loopjes en hier en daar eens een plonske in het zwembad van een dikke kilometer. Na de eerste ‘zwemtraining’ (lees= 12 x 100 aan 1’36” met uitgebreide uitpufmomenten tussendoor) heb ik beslist om in functie van mijn deelname in La Roche toch af en toe eens het zwembad op te zoeken, om verdrinkingsgevaar in de barrage van Nisramont te vermijden…
Op de fiets zelf gaat het verbazend goed: de kilometers die er jaren geleden ingepropt werden, zijn blijkbaar toch nog niet allemaal verdwenen. Ook sleutelde ik wat aan mijn zitpositie. Na bijna 6 jaar trouwe dienst heb ik de Vista-pedalen opnieuw ingeruild voor mijn oude set Shimano Ultegrapedalen. Ik blijf overtuigd van het Vista-concept maar als veredelde wielertoerist verkies ik op dit ogenblik het comfort van die bredere Shimanopedalen. De kettingbladen van Rotor blijven wel present op mijn fiets. Omdat het platform van de Shimanopedaal 2cm hoger en 2cm meer achteruit ligt moest ik wat met mijn zadel gaan schuiven: 2,5cm hoger en 1,5 achteruit gecombineerd met een ongewijzigde stuurpositie zorgt voor een lichte wijziging maar plots voel ik me wel meer comfortabel en zonder knieën extra te gaan belasten voel ik dat ik toch minimaal dezelfde kracht kan overbrengen en dit zonder het mechanische voordeel van de Vista-pedaal.
Morgen start de dag met een loszwemtraining, gevolgd door het ontbijt. De rest van de voormiddag houden de atleten platte rust en zet ik me achter de computer voor wat ‘schemawerk’. Op de middag staat een anaerobe capaciteitstraining op het loopprogramma om dan tegen 15u nog aan te zetten voor een hersteltraining op de fiets. Woensdag staat er een toeristische uitstap op het sportprogramma, met de fiets weliswaar. Dan fietsen we het fietsparcours van de Ironman. Ik tracht dan woensdagavond of donderdag nog een blogje te posten.
Greetz,
Loic
